ننوشتن

ظهر به این فکر می‌کردم که چرا مدت‌هاست که ننوشتم. در واقع چرا مدت‌هاست که هیچ نوشته‌ای در این وبلاگ ننوشتم. وگر نه که این مدت به بهانه‌های مختلف بارها نوشتم. به جز گه گاهی توییت کردن و نوشتن نظر در بعضی سایت‌ها، هیچ کدام از نوشته‌هایم را منتشر نکردم. چرا؟ چون واقعا ارزش منتشر شدن نداشتند. اما امروز دوباره به فکرش افتادم. وقتی کتابم رو تموم کردم، خواستم مثل همیشه برم و چند خطی درباره‌اش بنویسم تا بعدها وقتی اسم کتاب را می‌بینم، داستانش یادم بیاید. اما هیچی به ذهنم نرسید. فقط اسم کتاب را نوشتم. یاد شوق قبل‌ترها افتادم. حتی بعضی از نوشته‌های این وبلاگ در مورد کتاب‌هایی هست که شاید اگر الان می‌خوندم‌، درباره‌شان نمی‌نوشتم. شاید هرچی از اولین‌هایش که بگذرد، هیجانش را از دست می‌دهد. ترس دیگرم این هست که چند مورد پیش‌نویس که دارم پر از جمله‌های کلیشه‌ای تکراری، درست مثل جمله قبل هست. یا ترکیبی از غر‌های یکسان هست، که هر دفعه با توجه به اوضاع و احوالم با ترتیب متفاوتی نوشتم‌شان. به خودم قول داده بودم که هر ماه حداقل یک بار بنویسم. موضوع‌اش مهم نبود، فقط مهم این بود که بنویسم. اما بیشتر از یک‌سال هست که این قول را نادیده گرفتم. دلیل زیاد داشتم. چندتایی را گفتم. چندتای دیگر هم هست. دلیل‌هایی که بعضی‌هایشان مرز باریکی با بهونه دارند. نمی‌دانم.

اما یک پارامتر را این مدت سعی می‌کردم نادیده بگیرم، اما تاثیرش‌ بود. فقط من نمی‌دیدمش. وقتی در وبلاگ نمی‌نویسم، نوشته‌ام ارزش‌اش کم می‌شود. در پس ذهنم دیگر مسئولیت نوشته را قبول نمی‌کنم. حتی نکات ساده‌ای مثل غلط املایی یا خوندن دوباره نوشته. برای همین مدت‌هاست دلم برای در وبلاگ نوشتن تنگ شده. امروز برای اینکه آمار نخونم، به فکرهای متفاوتی پرداختم. تنوع‌شان به حدی بود که الان می‌شود از بعضی‌هایشان یکی ۲تا توییت خوب هم در آورد. به وبلاگ هم فکر کردم. چند باری که خواستم بنویسم ولی به نظرم موضوع‌اش احمقانه اومد. موضوع‌هایی که قبلا جالب بودند، الان حوصله نوشتن‌شان را نداشتم. تصمیم دارم این نوشته را هرچقدر هم که به بی‌راهه رفت، باز هم پست‌اش کنم. هرچند بی‌راهه وقتی معنی پیدا می‌کند که هدفی دنبال کنی. وقتی ندونی کجا داری می‌ری، راه‌ها باهم فرقی ندارند. کلیشه، کلیشه، کلیشه.

بعد این همه بافتن کلمات، فکر کنم برگشتم که دوباره بنویسم. حالا از هرچه شد :/

gl hf

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *